بولتن دانشمندان اتمی درگزارشی تحلیلی نوشت : سطح بالای مخفیانه نگاه داشتن برنامه های هسته ای از اینکه سبب شود تا همه، تعداد واقعی سلاحهای هسته ای در جهان را بدانند ، جلوگیری به عمل می آورد. هر کشوری جزئیات سلاحهای هسته ای خود را مخفی نگاه داشته وعوام، اطلاعات کمی در مورد میزان و محتویات ذخایر هسته ای کشورهای دیگر دارند.

" رابرت نوریس" و "هانس کریستنسن" درگزارش خود می نویسند: با وجود این ابهامها، ما برآورد می کنیم که ۹ کشور آمریکا، روسیه، انگلیس، فرانسه، چین، هند، پاکستان، اسرائیل و کره شمالی، حدود 27 هزار کلاهک هسته ای سالم داشته باشند که 97 درصد آن مربوط به آمریکا و روسیه می شود. حدود 12 هزارو 500 کلاهک از نوع فعال هستند.

دربخش دیگری ازاین گزارش آمده است: براساس محاسبات، بیش از 128 هزار کلاهک هسته ای از سال 1945 ساخته شده که همه آن به جز 3 درصد توسط آمریکا(55 درصد) و اتحاد جماهیر شوروی/ روسیه ( حدود 43 درصد) ساخته شده است.

نوریس و کریستنسن به برسی ذخایر هسته ای این ۹ کشور پرداخته اند :

آمریکا : پنتاگون( وزارت دفاع آمریکا) دارای  10 هزار کلاهک هسته ای در زرادخانه های خود است که  حدود 5 هزارو 735 کلاهک از نوع فعال و یا قابل استفاده هستند. بقیه آن نیز از نوع ذخیره و یا غیرفعال هستند. از 70 هزار کلاهک هسته ای تولید شده توسط آمریکا از سال 1945 ، بیش از 60 هزار کلاهک تا اواسط سال 2006 از دور خارج شده اند. بیش از 13 هزار کلاهک هسته ای از سال 1990 از دور خارج شدند .

روسیه : مسکو اطلاعات محدودی را در مورد میزان ذخایر خود منتشر کرده و آینده هسته ای آن در ابهام زیادی قرار دارد. برآورد می شود که از سال 1945 اتحاد جماهیر شوروی سابق و روسیه فعلی حدود 55 هزار کلاهک هسته ای تولید کرده باشند و در سال 1991 حدود 30 هزار کلاهک درزرادخانه های آن وجود داشت.  

وزارت دفاع آمریکا و سیا( سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا) برآورد کردند که روسیه از سال 1990 سالانه بیش از 1 هزار کلاهک هسته ای خود را برچیده است. از 16 هزار کلاهک هسته ای فعال که برآوردی از ذخایر هسته ای روسیه است،حدود 5 هزارو 830 کلاهک از نوع قابل استفاده هستند.

انگلیس : از سال 1۹53 انگلیس حدود هزارو 200 کلاهک تولید کرده است. در دهه 1970 حدود 350 کلاهک در زرادخانه های انگلیس وجود داشت و از آن پس میزان آن کاهش یافته است. ذخایر کنونی آن دارای 200 کلاهک استراتژیک و شبه استراتژیک است.

فرانسه : ذخایر کنونی فرانسه در حدود 350 کلاهک هسته ای است و این رقم پایین تر از رقم 540 کلاهک در سال 1992 است. برآورد می شود که فرانسه از سال 1964 بیش از 1 هزارو 260 کلاهک هسته ای تولید کرده باشد.در دهه گذشته فرانسه موشکهای بالستیک زمینی خود را برچید و بمب های هسته ای خود را نیز که برای حمل توسط هواپیمای جنگنده دریایی در نظر گرفته شده بود، از دور خارج کرد.

چین : برآورد می شود که چین دارای 200 کلاهک هسته ای باشد و این رقم کمتر از 435 کلاهک در سال 1993 است. چین قصد داشته که از سال 1964حدود 600 کلاهک هسته ای تولید کند و آژانسهای اطلاعاتی و دفاعی آمریکا برآورد می کنند که طی دهه آینده،چین ممکن است تعداد کلاهکهای خود را که در ابتدا علیه آمریکا نشانه گرفته از 20 به 75 تا 100 کلاهک افزایش دهد.

هند و پاکستان: هیچ کدام از این دو کشور اطلاعات رسمی را در مورد ذخایر خود منتشر نکرده اند. این دو باهم دارای 110 کلاهک هستند . کارشناسان برآورد می کنند که هند سوخت کافی را برای تولید 60 تا 105 کلاهک هسته ای تولید کرده است، اما ممکن است تنها 50 تا 60 کلاهک را ساخته باشد. این در حالی است که کارشناسان می گویند که پاکستان ماده سوختی کافی را برای 55 و 90 کلاهک داراست ، اما 40 تا 50 کلاهک را ساخته است. گمان می رود که این دو کشور ذخایر هسته ای خود را افزایش دهند.

اسرائیل : اگر چه اسرائیل داشتن سلاح هسته ای خود را نه قبول و نه رد کرده است، اما آژانس اطلاعات دفاعی آمریکا در سال 1999 گزارش داد که اسرائیل 60 تا 80 کلاهک هسته ای تولید کرده است. برآورد می شود اسرائیل ماده سوختی کافی را برای 115 تا 190 کلاهک هسته ای داشته باشد و آژانس اطلاعات دفاعی آمریکا پیش بینی کرد که ذخایر هسته ای این رژیم تا سال 2020 تا حد نسبتا کمی افزایش یابد.

کره شمالی :  این کشور دارای یک راکتور 5 مگاواتی  است که در سال 1986 فعالیت خود را آغاز کرد. کارشناسان برآورد می کنند که کره شمالی حدود 43 کیلوگرم پلوتونیوم مجزا را تولید کرده باشد. با توجه به تونایی فناوری کره شمالی ، پیونگ یانگ می تواند پنج یا پانزده سلاح هسته ای داشته باشد.

 اما نویسندگان در بخش پایانی گزارش خود خاطر نشان می کنند : همه پنج کشور اصلی هسته ای به پافشاری خود مبنی بر اینکه سلاحهای هسته ای برای امنیت ملی آنها الزامی است، ادامه می دهند. میزان ذخایر هسته ای اسرائیل در ابهام باقی خواهد ماند و تا حدی به توسعه برنامه هسته ای ایران بستگی دارد.

به عقیده نویسندگان، اما از سوی دیگر، متقاعد کردن کشورها برای متوقف کردن برنامه هسته ای آنها کاری بسیار دشوار است . این اقدامی است که احتمالا تا زمانی که قدرتهای هسته ای سلاحهای خود را کنار نگذارند، امکان پذیر نخواهد بود.

این در حالی است که آمریکا مخالف برنامه هسته ای صلح آمیز ایران، حتی در سطح پژوهش است و چشم خود را به روی برنامه هسته ای کشورهای دیگر و از جمله رژیم صهیونیستی بسته است.